Dat is nou typisch aan snoekvissen, de hele dag lekker bezig en toch maar een paar vissen of helemaal niets. Soms loopt het van een leien dakje en vang je vlot meerdere vissen, andere dagen is het echt een taai visserij zoals dat zondag het geval was met vismaat Srdjan. Samen zouden we in en rond Gouda de snoeken eens flink achter de schubben zitten. Kleine tegenvaller, het was de tweede nacht op rij dat de temperatuur onder nul dook. Omstreeks 9u45’ zijn we vol goede moed van start gegaan. Alhoewel de zon al snel begon te schijnen, was de vis totaal niet los en enkel rond het middaguur was er plots op een bepaalde plaats activiteit van jagende snoek te bespeuren. Zeker twee tot drie snoeken deden niet ver uit elkaar de witvis meermaals in fontein uit het water springen. Wat we ook deden en welk kunstaas we ook op de lijn zetten de snoek liet ons aas lekker links liggen. Zelfs toen ik mijn kleine shad midden een hoop vorens liet belanden op het moment dat de snoek toesloeg bleef mijn aas onberoerd. Het was wachten tot 14 uur vooraleer ik plots drie tikken na elkaar op mijn shad kreeg en de vis even vast zat maar even snel terug verdwenen was. Om 14u35’ was het dan toch raak, een slanke torpedo gleed in drie fases richting kunstaas en plots was het rode staartje van mijn shad verdwenen. Die moet in zijn bek zitten, snel aanslaan en ja hoor die hing. Wat later kon met de hulp van Srdjan de snoek op het droge worden gelegd, snel meten ( 70cm ), een foto nemen en terug het water in. In de hoop op meer zijn we tot ongeveer 16u30 blijven doorvissen maar dan was het mooi geweest, geen enkele snoek had zich nog laten zien.
Moe maar toch tevreden een mooie dag in de open lucht te hebben kunnen vertoeven in gezelschap van een goede (vis)vriend, reden we gezellig napratend naar huis.